Leas Blog - Tekst Lei Hamann

Źródło: www.eelea.de
Tłumaczenie: Monika Gromek

Od paru miesiecy moj harmonogram ulegl zmianie.
Nie dlatego, ze jest przepelniony – chociaz wlasciwie jest juz wypelniony na dluzszy czas. Dawno minely czasy,
kiedy nie planowalam dluzej, niz na trzy tygodnie z gory. Teraz planuje prawie na 3 miesiacy i mam rzeczywiscie wypelniony harmonogram. Nie dlatego, ze przedtem nie mialam zadnych terminow, lecz sa to bardziej spontaniczne, krotkoterminowe spotkania, aczkolwiek przedtem nie zdawalam sobie z tego sprawy.

Po pierwsze, kiedy widze przed soba mnostwo terminow, wywolywalo to we mnie zniewalajace uczucie.
Wlasciwie dlaczego? Dlatego, ze tylko moj umysl uwzglednial terminy, to bylo tylko dla niego.
Patrzyl tylko na liczby, wyliczal ile czasu mi zostaje. Samo rozmyslanie nad tym bylo bardzo meczace.

Wiec teraz praktykuje, aby moj harmonogram zajec byl w dyspozycji mojej Duszy, podobnie jak kiedys to robilam.
No i jak widac, jest o wiele lzej. Zamiast byc odpowiedzialna za wszystkie moje terminy, pozwalam po prostu poplynac im w ramiona mojej Duszy. Od razu jest spokojniej we mnie. Czuje milosc mojej Duszy, ktora mnie nigdy nie opusci, nawet jezeli moj harmonogram zajec jest pelen. Czuje Wsparcie, Bezpieczenstwo i Cisze.

Jezeli chcesz, by wiecej energii sie poruszalo, musisz wiecej wniesc swojej Sily - slysze od mojej Duszy.
Nie mam tu na mysli zwyczajnej, fizycznej sily, tego stresu, ktory nastepuje, kiedy jestesmy przeciazeni, przytloczeni, mam na mysli te gleboka, spokojna Moc w sobie.

Tak wiec, niewzruszenie zostaje w Teraz, obojetnie ile sie wokol mnie dzieje. Jest to tak, jak cwiczenie rownowagi ktore wykonuje - Dusza wykonuje wraz ze mna. Cwicze, by byc wewnatrz siebie, podczas gdy fale Zycia plyna wokol mnie.

Ta Moc pomaga mi poczuc cisze wewnatrz mojego harmonogramu. Wszystko staje sie powolniejsze, spokojniejsze
i spelnione. Zadnych klopotow, zadnego poganiania, pedzenia wynikajacego z szeregu zajec, tylko doswiadczenie
tego Kim Jestem.

Z dnia na dzien. Oddech za Oddechem. I z nowu mam Radosc. Radosc wraca z powrotem.

Ostrozne obchodzenie sie z moim harmonogramem zajec, pokazuje mi jeszcze jedna czesc,
ktora nadal nie chce sie ujawnic w moim zyciu, ktora ciagle chowa sie, boi. Ta czesc moze teraz wrocic do domu.

I w ten sposob otwierajaca sie dla mnie calkowicie nowa Droga jest autentyczna, prawdziwa.
Topnieja ostatnie walki, opory, ktore ograniczaja plyniecie strumienia mojego tworzenia.

Sa nadal pewne czesci w nas, ktore boja sie wypuszczac swoje wielkie kreacje, obawiaja sie, ze beda uwiezione,
ze straca swoja wolnosc.

Jak obchodzisz sie ze swoim harmonogramem, swoimi terninami?
Czujesz sie przez nie obciazony, kiedy po poludniu masz jeszcze kolejne spotkanie?
Albo twoj harmonogram jest pusty i przez najblizsze dwa tygodnie nie masz zajecia?

Co sie stanie, gdy pozwolisz swojemu harmonogramowi plynac w ramionach swojej duszy?